Większość inwestorów decydujących się na ścianę z cegły układa płytki w najprostszy możliwy sposób – ze standardowym przesunięciem o połowę długości. Choć takie wiązanie wozówkowe jest klasyczne i bezpieczne, w architekturze historycznej stanowi zaledwie ułamek możliwości, jakie daje praca z prawdziwą gliną.
Sam sposób rozmieszczenia spoin (tzw. wiązanie murarskie) potrafi całkowicie zmienić proporcje pomieszczenia, nadać mu dynamiki lub odtworzyć klimat prestiżowej, XIX-wiecznej kamienicy. W tym przewodniku architektonicznym zabieramy Cię w świat dawnych mistrzów rzemiosła. Wyjaśniamy, czym różni się chaotyczne wiązanie dzikie od eleganckiego wiązania flamandzkiego, jak ułożyć cegłę w jodełkę oraz w jaki sposób uzyskać te zaawansowane wzory przy użyciu płytek ściennych.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google